تاريخچه آسانسور در ايران

آسانسور به صورت امروزی در حدود 50 سال پیش وارد کشور شده است و اولین نمایندگی فروش آسانسور در کشور مربوط به یک شرکت سوئیسی می باشد که توسط یک شرکت ایرانی وارد شد و بعد از آن نیز شرکت های خارجی دیگر در این زمینه فعالیت داشتند

 

اولین کارخانه در ایران توسط وزارت مسکن و شهر سازی در سال 1350 در شهر صنعتی البرز قزوین تحت لیسانس یک شرکت سوئیسی بنا گردید و بعد از آن نیز کارخانجات دیگری توسط شرکت های خارجی در ایران فعالیت نمودند ولی با توجه به تحریم وسایل بعد از انقلاب و بر اساس ضرورت و نیاز شروع به فعالیتهای تولیدی در زمینه ساخت قطعات یدکی آسانسور نمودند و در واقع آسانسور به صورت تلفیقی در کشور تولید و نصب گردید تا اینکه در دهه 70 مجوز واردات آزاد شده وبه تبع آن واحدهای فروش آسانسور به صورت رسمی و غیر رسمی بوجود آمدند.

انواع آسانسور:
الف-آسانسورھای کششی جھت حمل بار، مسافر، تخت بیمار یا برانکارد، اتومبیل
ب -آسانسورھای ھیدرولیکی جھت حمل بار، مسافر، تخت بیمار یا برانکارد، اتومبیل
ج -آسانسورھای کشش و یا ھیدرولیکی نماباز (مسافربر)
آسانسور: وسیله ای است متشکل از کابین و معمولاً وزنه تعادل و اجزاء دیگر که با روشھای مختلفی مسافر (نفر) یا بار یا ھر دو را در مسیر بین طبقات ساختمان جابجا می کند.

آسانسور کششی: آسانسوری است که حرکت آن بر اثر اصطکاک بین سیم بکسل و شیار فلکه کش ش، به ھنگام چرخش آن، توسط سیستم محرکه انجام می شود
آسانسور ھیدرولیکی: در این نوع آسانسور عامل حرکت کابین، سیلندر و پیستون ھیدرولیکی است و ممکن است وزنه تعادل نیز داشته باشد و معمولا برای ارتفاعات کم و سرعتھای کم کاربرد دارد.
بالاسری: فاصله قائم بین کف بالاترین توقف تا زیر سقف چاه آسانسور را بالاسری گویند.
این فاصله برای جلوگیری از برخورد تعمیرکاران یا اجزاء فوقانی کابین با سقف چاه پی ش بینی می شود و اندازه آن متناسب با نوع و سرعت آسانسور از جداول استاندارد بدست می آید.
تابلو کنترل آسانسور: مجموعه ای شامل مدارھای فرمان و قدرت که وظیفه کنترل حرکت کابین و پاسخگویی به احضار را بعھده دارد، قسمت فرمان در انواع قدیمی از رله ھای متعدد و در انواع جدید عموم از ریز پردازنده ھا و سایر قطعات الکترونیکی ساخته می شود.

تعاريف
تعمیرکار: فرد یا افراد مجاز و متخصص صاحب صلاحیت که وظیفه سروی س و یا تعمیر آسانسور را به عھده دارند.
تراز طبقه شدن:منظور ھم تراز شدن کف کابین با کف تمام شده طبقه در محل ورودی به آسانسور است.
سیستم اضافه بار: در برخی آسانسورھا برای جلوگیری از اضافه بار حسگری را به شیوه ھای مختلف تعبیه می کنند تا ھنگام سوار شدن مسافر یا گذاشتن بار بی ش از ظرفیت پی ش بینی شده در کابین، ضمن
اعلام خبر از حرکت آسانسور تا تخلیه بار اضافی جلوگیری شود.
سیستم ترمز ایمنی (سیستم پاراشوت): سیستم مکانیکی که ترجیحاً در قسمت زیرین یا بالای چھارچوب ( یوک) کابین یا وزنه تعادل (در صورت لزوم) قرار می گیرد و در مواقع اضطراری با افزایش غیرعادی سرعت، فعال شده و سبب توقف کابین یا وزنه تعادل بوسیله قفل شدن کابین یا وزنه تعادل به ریلھا می شود
ترمزھای ایمنی به سه دسته تقسیم می شوند: آنی یا لحظه ای برای سرعتھای تا 0/63 متر بر ثانيه آنی با ضربه گیر برای سرعتھای تا ١متر بر ثانیه و تدریجی برای سرعتھای بیشتر یا مساوی ١متر بر ثانیه.
چاه: فضایی است که ریل و برخی تجھیزات آسانسور در آن نصب می شوند و کابین ووزنه تعادل در این مکان حرکت می نمایند، معمول با دیواره ھا، درھای طبقات و درھا و دریچه ھای اضطراری محصور می گردد، در آسانسورھای نماباز قسمتی از دیواره ھا ممکن است محصور نباشد.

اطلاعات اوليه برای انتخاب آسانسور
1 - طراح باید تعداد، ظرفیت و نوع (مسافربر، باربر و...) آسانسورھای ساختمان را در مراحل اولیه طراحی، تعیین نموده و بر اساس اطلاعات حاصله و مقررات این مبحث جانمایی کند. پیش بینی تمھیدات لازم متناسب با شرایط اقلیمی بعھده طراح می باشد.
2- در ساختمانھای بی ش از چھار طبقه با حداکثر طول مسیرحرکت بی ش از 10/5 متر (کف ورودی اصلی تا کف آخرین توقف) تعبیه آسانسور الزامی می باشد (معمولا بیش از ٤ طبقه).
3- در ساختمانھای غیرمسکونی طول مسیر حرکت از کف پایین ترین طبقه تا کف بالاترین طبقه محاسبه شود
4- در ساختمانھای ٨ طبقه یا با طول مسیرحرکت ٢٨ متر و بیشتر باید حداقل دو دستگاه آسانسور پیش بینی شود. اگر از نظر محاسبات تعداد و ظرفیت، یک دستگاه آسانسور کفایت نماید.
5 - در کلیه ساختمانھای با طول مسیر حرکت بی ش از ٢٨ متر حداقل یک دستگاه آسانسور مناسب حمل بیمار (برانکاردبر) نیز باید پیش بینی شود این آسانسور باید با علامت مخصوص قابل رؤیتی مشخص شده و کلیه طبقات را سرویس دھد.
6- در ساختمانھایی که وجود آسانسور یا آسانسورھا الزامی می باشد باید حداقل یکی از آسانسورھا قابلیت حمل صندلی چرخدار را دارا باشد.
7- در ساختمان بیمارستان ھای بیش از یک طبقه، وجود حداقل یک دستگاه آسانسور تخت بر اجباری است در صورتیکه سطح شیبدار مناسب وجود داشته باشد این الزام وجود ندارد.
8- طبقه، حداقل یک دستگاه آسانسور برانکاردبر الزامی است، مگر اینکه سطح شیب دار مناسب وجود داشته باشد.

خواندن 23879 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 18 اسفند 1394 ساعت 14:35
برچسب‌ها
محمد رحمانی

مدیریت سایت

ارتباط با مدیریت

  Mail is not sent.   Your email has been sent.

  اهواز-کیان آباد خیابان شهید صالحپور(هجده متری سوم)بین وهابی و احداثی جنب بوستان فدک پلاک 14

33383376(061)  

33371960(061)

 09163041254

info @ payaco.org

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree