توصیه های مهم در طراحی آسانسور :

  1. ورودی آسانسورها « دربهای طبقات » باید همسطح با کف طبقات باشد.
  2. ابعاد چاهک آسانسورها بر اساس ظرفیت آسانسور تعیین می شود و لذا پس از انتخاب آسانسور اندازه های  شاقول شده مورد نیاز آسانسورها توسط شرکت فروشنده آسانسور ارائه و بر اساس آن باید چاهکها ساخته شود . فقط در زمانی که چاهک قبلاً ساخته شده است باید شرایطی فراهم شود تا نصاب آسانسور با اندازه گیری دقیق نقشه های اجرائی را بر اساس شرایط موجود طراحی نماید .
  3. در داخل چاهک آسانسورها هیچگونه کانال ـ لوله آب ـ لوله فاضلاب ـ کابل برق نباید وجود داشته باشد .
  4. دیوار چاهکها باید کاملاً صاف و از مواد غیر آتش زا و بدون هیچگونه حفره و روزنه ای باشد . دیوار چاهکها نباید گرد و غبار ساز باشد.
  5. کلیه آرماتورهای زائد موجود بر سطح دیواره چاهکها، باید جمع آوری و پاکسازی گردد.
  6. همزمان با اجرای آرماتوربندی و بتون ریزی دیوارهای چاهک آسانسور پیش بینی و استقرار پلیت های مربوط به نصب دربهای طبقات در چهارگوشه ورودی به چاهکها طبق نقشه اجرائی نصاب آسانسور اجرا گردد .
  7. در چاهکهای دوبله بین دو چاهک جهت جداسازی، باید یک عدد تیرآهن نمره 20 « NP20 » با فاصله 2 متر از هم، در سرتاسر چاهک آسانسور نصب گردد .تیرآهن اول در کف با فاصله 50 سانتی متر و تیرآهن آخر در زیر سقف با فاصله 50 سانتی متر باید نصب گردد .

    شماتیک تیر آهن جدا کننده چاهک

  8. طریقه اجرای تیرآهن 20 « NP20 » در چاهکهائی که نوار « پلیت سرتاسری » موجود است به طریقه شکل فوق انجام می گردد .
  9. در صورت عدم اجرای لغازهای سمت درب طبقات آسانسور ، از تیرآهن 20 « NP20 » جهت ستون وسط استفاده می شود.
  10. در چاهکهائی که لغاز کنار دربهای طبقات اجرا گردیده است، نحوه استقرار تیرآهن 20 « NP20 » با استفاده از پلیت « 300 * 300 * 15 » و زیر سری از نبشی « L100 » می باشد .
  11. کلیه آهن آلات داخل چاه باید به وسیله ضدزنگ پوشیده شود .
  12. در صورتیکه در چاهکهای بتونی آسانسور ، نوار فلزی « پلیت سرتاسری » در دیوارها تعبیه نشده باشد ، برای اجرای آهن کشی جهت نصب براکتهای ریل کابین و ریل وزنه باید با استفاده از رول بلت و نصب پلیت اقدام شود.
  13. مشخصات محل استقرار پلیت ها و اندازه آنها توسط شرکت نصاب آسانسور باید ارائه گردد .

    نقشه مشخصات محل استقرار پلیت ها و اندازه آنها در چاهک آسانسور

  14. فواصل عمودی این پلیت ها نسبت به هم نباید بیش از 2 متر باشد.
  15. فاصله اولین پلیت ها از کف چاهک باید 50 سانتی متر باشد .
  16. فاصله آخرین پلیت ها تا زیر سقف باید 50 سانتی متر باشد .
  17. اگر دیوارهای چاهک با استفاده از آجر یا بلوک سیمانی اجرا گردیده است اجرای آهن کشی طبق نقشه های اجرائی شرکت نصاب آسانسور باید انجام پذیرد .

    شماتیک دیوار چاهک آسانسور

  18. در مواقعی که دیوارهای چاهک با استفاده از آجر یا بلوک سیمانی اجرا گردیده باشد، معمولاً در چهار گوشه کف چاهک آسانسور با تعبیه پلیت و نصب چهار ستون از نبشی نمره 100 mm یا 12 mm و یا ناودانی و نصب کلافهای افقی با فواصل دو متر نسبت به یکدیگر اسکلت آهن کشی انجام می شود.
  19. محل نصب براکت های ریل کابین و براکت ریل وزنه در زمان اجرای دیوارکشی باید با ایجاد محفظه و طبق نقشه های اجرائی شرکت نصاب آسانسور تعبیه گردد.
  20. پس از اتمام آهن کشی و قبل از اجرای دیوارچینی کلیه آهن آلات باید به وسیله ضدزنگ پوشیده گردد.
  21. محل استقرار ریل های کابین و ریل های وزنه در داخل چاهک به صورت دقیق مشخص شود و بر اساس تیرآهن های جدا کننده در چاهکهای دوبله و در چاهکهای انفرادی طبق فواصل تعیین شده تیرآهن های 20 پلیت گذاری شود. البته نصب این پلیت ها به دو صورت زیر امکانپذیر است :
    1. الف - قبل از بتون ریزی با آرماتورها نصب گردد .
    2. ب- بعد از بتون ریزی با استفاده از رول بلت و سوراخکاری پلیت ها نصب گردد که به دلیل قطع شدن یا آسیب دیدن آرماتورها این شیوه مشکلات فنی خود را به همراه دارد.

      نقشه درب طبقات آسانسور و برش افقی چاهک آسانسور

  22. دیوار و لغاز طرفین دربها به گونه ای طراحی شود که امکان اجرای آنها پس از نصب درب آسانسورها امکانپذیر باشد و لذا لغازها هرگز بصورتبتون آرمه اجرا نگردد .البته چنانچه چاهک در گذشته طراحی و ساخته شده است ، شرکت فروشنده آسانسور باید با توجه به وضعیت موجود نقشه های اجرائی آسانسور را تهیه و اجرا نماید .
  23. در زمان اجرای لغاز طرفین دربهای طبقات بر اساس نوع و جهت باز شدن درب طبقه محل نصب شستی احضار طبقات با در نظر گرفتن نصب لوله خرطومی فلزی « حداقل به قطر 20 mm » جهت کابل کشی شستی احضار تعبیه گردد .تعبیه این حفره به دو صورت می باشد :
    1. الف ـ آسانسورهای تکی ـ حفره ای به ابعاد 305 * 60 * 45 mm
    2. ب ـ آسانسورهای دوبله ـ حفره ای به ابعاد 305 * 115 * 45 mm
    3. ج ـ ارتفاع مورد نیاز از آکس حفره تا کف سنگ شده طبقه باید 120 cm باشد.
    4. هـ ـ لوله خرطومی به قطر 20 mm از قسمت بالای حفره تا پشت دیوار از طرف داخل چاهک نصب گردد.
    5. نکته : ابعاد مذکور بر اساس استاندارد ایران شیندلر می باشد و با توجه به تنوع شستی های احضار تغییر ابعاد حفره ها وجود دارد .
  24. ضمناً چنانچه از نمراتور و جهت نمای جداگانه که معمولاً در بالای دربها نصب می گردد استفاده می شود پیش بینی حفره مربوطه باید طبق نقشه شرکت نصاب آسانسور بعمل آید.

    محل ایجاد حفره شستی احضار طبقه درآسانسور تکی
    محل ایجاد حفره شستی احضار طبقه درآسانسور تکی
    محل ایجاد حفره شستی احضار طبقه در آسانسورهـای دوبله
    محل ایجاد حفره شستی احضار طبقه در آسانسورهـای دوبله

  25. اگر آسانسور راست بازشو باشد این حفره باید در سمت چپ ایجاد گردد.

    در آُسانسور های راست بازشو حفره باید در سمت چپ ایجاد گردد

  26. پس از نصب دربهای طبقات باید لغازهای طرفین و پوشش بالای دربها با دقت انجام شود و پس از دیوارچینی از قسمت داخل چاهک باید اندود و پوشش کامل انجام و دقت شود که این عملیات نباید از سطح لبه فریم دربها تجاوز کند و حداکثر همسطح لبه فریم دربها باشد .
  27. سنگ کاری کف در قسمت جلو دربها نیز باید پس از نصب دربها انجام شود و ضرورت دارد این بخش از کار قبلاً انجام نگردد.
  28. ارتفاع از کف تمام شده اولین توقف آسانسور تا کف چاهک در آسانسورهای کششی 4 نفره تا 8 نفره به صورت 150 سانتی متر الی 170 سانتی متر می باشد.
    1. مهم : در آسانسورهای با ظرفیت بیشتر از 8 نفره و سرعت بالای یک متر و هیدرولیک این ارتفاع متفاوت است و باید بر اساس نوع آسانسور ، اطلاعات از شرکت نصاب آسانسور گرفته شود.
  29. ضخامت بتون کف چاهک معمولاً به ترتیب زیر می باشد :
    1. 10 سانتیمتر بتون مگر.
    2. 40 سانتیمتر بتون آرمه.
    3. ارتفاع از روی بتون تا کف سنگفرش اولین توقف 170 سانتی متر.
  30. جهت جلوگیری از نفوذ آب و نشست رطوبت به داخل چاله آسانسور ایزولاسیون آن از اهمیت زیادی برخوردار می باشد .
  31. جهت شروع عملیات آهن کشی یا نصب ریل و درب کف چاهک آسانسورها باید کاملاً تخلیه و پاکسازی شده باشد .
  32. با توجه به اینکه سکوهای ضربه گیر زیر کابین آسانسور و فریم وزنه تعادل باید در کف چاهک مستقر گردد ، اجرای سکوها به صورت زیر امکانپذیر می باشد :
    1. الف ـ به صورت پرتابل با نصب پلیت در کف چاهک و نصب سکو بر اساس اندازه های شرکت نصاب آسانسور بر روی پلیت مذکور .
    2. ب ـ سکوی بتون آرمه ، که این نوع سکو باید در زمان اجرای بتون ریزی کف طبق نقشه های نصاب آسانسور آرماتورهای انتظار نصب گردد و پس از راه اندازی آسانسور با ارتفاع تعیین شده قالب گیری و بتون ریزی شود .
    3. ج ـ ارتفاع سکوها توسط نصاب آسانسور باید ارائه گردد .
    4. د - بنا به ظرفیت آسانسور معمولاً برای وزنه تعادل و کابین یک و یا دو عدد سکو پیش بینی می شود که این سکوها بستگی به نقشه شرکت نصاب آسانسور دارد .
    5. ه - در زمان شروع عملیات آهن کشی و نصب درب و ریل استفاده از علامت هشدار در مقابل دربهای ورودی در طبقات با مضمون « خطر سقوط » و استقرار راه بند جهت جلوگیری از ورود افراد متفرقه به محوطه دربهای طبقات ضروری و اجباری است .
  33. ارتفاع از کف تمام شده آخرین توقف تا زیر سقف بتونی چاهک آسانسور حداقل باید 390 سانتی متر باشد.
  34. ابعاد چاهک آسانسور پس از شاقول اندازی در چهارگوشه آن تعیین می گردد لذا هرگز از اندازه گیری در یک طبقه استفاده نشود.در این بخشپیمانکار ساختمانی باید متعهد به ارائه ابعاد مورد نظر به صورت شاقول شده باشد . چون بسیاری از مشکلات در این مقطع به وجود می آید .
  35. آرماتوربندی و قالب گذاری و بتون ریزی سقف چاهک بر اساس ظرفیت آسانسور و نقشه های اجرائی شرکت نصاب آسانسور می باشد و لذا اجرای بتون ریزی سقف چاهک آسانسور هرگز قبل از نصب ریل و درب نباید انجام شود.رعایت این مورد یکی از مهمترین موضوعات می باشد. ضمناً مقدار نیروی وارده بر سقف بتونی چاهک آسانسور « Slab » از نوع Dynamic و به شرح ذیل می باشد.« این مقادیر بر اساس استاندارد آسانسورهای شیندلر می باشد » .
    1. در آسانسور های با ظرفیت 4 نفره ، مقدار نیروی وارده 3000 کیلو گرم
    2. در آسانسور های با ظرفیت 6 نفره ، مقدار نیروی وارده 3200 کیلو گرم
    3. در آسانسور های با ظرفیت 8 نفره ، مقدار نیروی وارده 3850 کیلو گرم
    4. در آسانسور های با ظرفیت 15 نفره ، مقدار نیروی وارده 6200 کیلو گرم
  36. زمان لازم جهت استحکام بتون اجرا شده چاهک آسانسور حداقل 15 روز می باشد .
  37. پس از نصب دربهای آسانسور در طبقات فواصل عمودی بین دربها نباید عمق داشته باشد و حداکثر عمق مورد تأئید شرکت بازرسی 15 cm می باشد .اگر عمق زیر یا بالای دربها بیشتر از 15 cm باشد باید روی آن پوشیده شود.
  38. نصب چراغ روشنائی در چاهک آسانسور به صورتی که لامپ ها در حفاظ بوده و در نقطه ای که نصاب آسانسور تعیین می کند در هر طبقه یک عدد نصب گردد در آسانسورهای دوبله برای هر آسانسور به صورت مجزا اجرا گردد و کلید آن از نوع تبدیل بوده که یک کلید در اولین توقف در کنار درب طبقه و یک کلید در تابلو برق سه فاز در موتورخانه باشد .ضمناً در کف چاهک در ارتفاع یک متری و در زیر سقف چاهک در ارتفاع 50 سانتی از سقف نیز لامپ نصب گردد.
  39. اگر در چاهک ها بیش از یک آسانسور به صورت مشترک وجود داشته باشد در قسمت پائین چاهک آسانسورها باید دیواره جداکننده تعبیه گردد به گونه ای که از پائین ترین نقطه حرکت کابین یا وزنه تعادل شروع شده و حداقل 5/2 متر بالاتر از کف چاهک امتداد یابد « به طور معمول ارتفاع از کف تا بالا حدود 3 تا 5/3 متر » .چنانچه فاصله بین لبه سقف کابین و قسمت متحرک « کابین یا وزنه تعادل » با آسانسور مجاور کمتر از 3/0 متر باشد دیوار جداکننده باید در سرتاسر چاهک با پهنای مؤثر امتداد یابد .پهنای مؤثر باید حداقل برابر پهنای قسمت متحرک به اضافه 1/0 متر از هر طرف باشد.
  40. اجرای چاه ارت و نصب سیم ارت « Eurthing » در چاهک و داخل موتورخانه آسانسور باید انجام پذیرد .
  41. جریان برق تک فاز 25 A و سه فاز با آمپراژ برای نوع آسانسور تعیین شده در محدوده چاهک و اطاق موتورخانه آسانسور باید وجود داشته باشد .
  42. برق سه فاز طبق مشخصات نصاب آسانسور باید در موتورخانه وجود داشته باشد و  اجرای کابل کشی از LPS تا اطاق موتورخانه آسانسور جهت انتقال برق آسانسور باید انجام شود .
  43. - در فواصل معمولی برای شرایط زیرزمینی از کابل CU/MGT/XPF/LSFON-5 * 16 و در شرایط روزمینی از کابل NYY « بر اساس استاندارد NFPA » استفاده شود « برای آسانسورهای 8 نفره » .
  44. در صورتیکه مسیر کابل کشی غیر متعارف و طولانی می باشد با احتساب مسیر کابل و میزان افت ولتاژ سایز کابل تعیین گردد .
  45. نصب تابلو برق سه فاز با مشخصات ذیل برای هر دستگاه آسانسور در اطاقک موتورخانه انجام شود و کابل ارسالی از LPS باید به ورودی این تابلو برق وصل گردد .
  46. در ساختمان های مسکونی و ساختمان ها تجاری کابل برق سه فاز از کنتور به موتورخانه باید کشیده شود .
  47. در موتورخانه برای هر آسانسور باید یک کلید اصلی موجود باشد که قابلیت قطع تمام مدارهای مثبت « برقدار live » برق اصلی آن آسانسور را داشته باشد . این کلید باید قادر به قطع حداکثر جریان در شرایط استفاده عادی از آسانسور باشد .
  48. کلید اصلی موتورخانه آسانسور نباید تغذیه مدارهای زیر را قطع نماید :
    1. - روشنائی کابین و تهویه .
    2. پریز نصب شده بر روی سقف کابین .
    3. روشنائی موتورخانه و محوطه موتورگیربکس .
    4. پریز موتورخانه .
    5. روشنائی چاهک آسانسور .
    6. زنگ اخبار « زنگ خطر داخل کابین » .
  49. کلید اصلی باید از ورودی یا ورودی های موتورخانه آسانسور به آسانی و به سرعت قابل دسترسی باشد .
  50. چنانچه موتورخانه بین چند دستگاه آسانسور مشترک می باشد کلید اصلی متعلق به هر آسانسور باید به آسانی قابل شناسائی باشد .
  51. به منظور حفاظت، کابلها از طریق یک یا چند گلند « Gland » پوشش داده شود و وارد تابلو برق گردد .
  52. تجهیزات لازم جهت تابلو برق سه فاز جهت آسانسورها :
    1. سه عدد فیوز 25 A برای آسانسور 4 و 6 نفره ، سه عدد فیوز 35 A برای آسانسور 8 نفره ،  50 A برای آسانسور 15 نفره و باری
    2. کلید گردان 63 A برای آسانسور 4 و 6 نفره ، کلید گردان 63 A برای آسانسور 8 و 15 نفره و باری
    3. سه عدد چراغ سیگنال برای همه آسانسورها.
    4. تعبیه پریز و فیوز مینیاتوری جهت روشنائی موتورخانه ، روشنائی داخل چاهک و فن موتورخانه.
    5. در نظر گرفتن ترموستات جهت تنظیم دمای موتورخانه به صورت خودکار توسط فن .
    6. نمای بیرونی جعبه تابلو برق اطاقک موتورخانه آسانسور
      1. کلید مینیاتوری روشنائی داخل چاهک آسانسور 16 A
      2. کلید مینیاتوری روشنائی داخل کابین آسانسور 6 – 10 A
      3. کلید مینیاتوری هواکش و روشنائی موتورخانه آسانسور 16 A
    7. برق تغذیه کلیدهای مینیاتوری بصورت مستقل و قبل از فیوزها و کلیدگردان باشد .
    8. ترمینال برای ورود و خروج برق در زیر تابلو نصب گردد :
      1. ـ ترمینال های ورودی شماره 16 .
      2. ترمینال خروجی 4 عدد سه فاز شماره 10 .
      3. سه عدد ترمینال باقی مانده شماره 6 .
      4. پیچ ارت « Earth » نصب گردد .
      5. برچسب علامت علامت برق فشار قوی روی تابلو نصب شود .
      6. ترمینال ها از جنس چینی نسوز باشد .
    9. در زیر هر کلید توضیح فارسی نوشته شود .
    10. تعیین نوع کابل سه فاز بر اساس طول مسیر کابل کشی و ظرفیت آسانسور متغیر می باشد .
  53. محل نصب تابلو برق سه فاز با رعایت در دسترس بودن بر اساس نظر نصاب آسانسور تعیین می گردد .

    موتورخانه آسانسور و شرایط آن :
  54. سیستم محرکه و تجهیزات برقی و الکترونیکی مربوط به آسانسور باید در اطاق ویژه ای با دیوارهای محکم و دارای سقف و درب و پنجره و تهویه مناسب قرار داده شود .
  55. از موتورخانه آسانسور نباید به جز برای آسانسور استفاده دیگری نمود ـ عبور کابلها ـ کانالهای تهویه و کانالهای دود و یا ملزوماتی غیر از آنچه مورد استفاده آسانسور است مجاز نمی باشد.
  56. تردد به موتورخانه تحت هر شرایطی با ایمنی کافی و بدون نیاز به داخل شدن در محوطه های خصوصی فراهم باشد .
  57. راههای دسترسی به موتورخانه و خود ورودی ها باید حداقل 180 cm ارتفاع داشته باشند .
  58. به طور کلی بهتر است دسترسی اشخاص به موتورخانه ترجیحاً از طریق پله انجام شود . چنانچه امکان نصب راه پله نباشد استفاده از نردبان مناسب تحت شرایط ذیل ضروری می باشد :
    1. الف ) در معرض خطر لغزش و واژگون شدن نباشد .
    2. ب ) در مواقع قرار گرفتن در محل زاویه ای بین 70 و 76 درجه با افق داشته باشند ـ مگر اینکه بصورت ثابت بوده و ارتفاعشان از 5/1 متر کمتر باشد .
    3. ج ) باید منحصراً به منظور چنین استفاده ای بوده و همواره در مجاورت محل دسترسی نگهداری شوند . پیش بینی های لازم به این منظور ضروری می باشد .
    4. چ ) نزدیک به انتهای نردبان باید یک یا چند دستگیره که به سهولت قابل دسترسی باشند قرار داشته باشد .
    5. هـ ) پیش بینی نقاط اتصال نردبان قبل از گذاشتن آن باید صورت گیرد .
    6. خ ) ترجیحاً دو طرف نردبان لبه ای به ارتفاع حداقل 30 cm بصورت حایل وجود داشته باشد .
    7. د ) موتورخانه ها باید به شکلی ساخته شوند که به اندازه کافی در برابر بار و نیروهائی که به طور معمول در معرض آن قرار دارند ، مقاوم باشند و از مواد با دوامی که تولید گرد و غبار نکنند باشند .
    8. ذ ) کف موتورخانه باید از مواد غیر لغزنده ساخته شده باشد .
    9. ر ) در محلهای خاص دیوارها و کف و سقف موتورخانه باید صداهای ناشی از عمل آسانسور را جذب نماید .
  59. ابعاد موتورخانه باید اجازه دسترسی آسان به تجهیزات داخل آن را بدهد و رعایت موارد ذیل ضروری است :
    1. الف ) فاصله جلوی تابلوهای کنترل و کابینت ها حداقل 7/0 متر کمتر نباشد .
    2. ب ) فضای مناسب به منظور سرویس و بازدید قسمت های متحرک حداقل 6/0 متر کمتر نباشد.
    3. ج ) در محلهای تردد و کارکردن ارتفاع ناحیه باز نباید کمتر از 8/1 متر کمتر باشد .
    4. د ) فاصله عمودی از روی اجزاء متحرک موتورگیربکس تا سقف موتورخانه نباید کمتر از 4/0 متر باشد .
    5. هـ ) در صورتیکه کف موتورخانه با محل استقرار موتورگیربکس اختلاف سطح دارد پیش بینی پله با نرده حفاظ ضروری است .
  60. اگر مسیر تردد موتورخانه دارای راه پله مناسب می باشد باید درب موتورخانه آسانسور به ابعاد 1.8 * 0.8 متر باشد و بازشو درب به طرف داخل نباشد و ترجیحاً گریل دار باشد.
  61. چنانچه درب ورودی موتورخانه غیرعادی و از کف موتورخانه باز می شود باید ابعاد مفید دریچه ورودی حداقل 0.8 * 1 متر بوده و مجهز به مکانیزم متعادل کننده باشد .برای سهولت در بازکردن درب موتورخانه ، دریچه باید دارای نیروی متعادل ساز باشد.در کلیه دریچه های دسترسی باید در هر قسمت از سطح درب ، در مقابل نیروی عمودی 2000N بدون ایجاد تغییر شکل دائمی ، مقاوم باشد .
  62. دریچه ها باید مجهز به قفل هائی باشد که دارای یک کلید بوده و از درون بدون استفاده از کلید باز شود.
  63. دریچه نباید به سمت پائین باز شود ، مگر آنکه به نردبانهای جمع شدنی متصل باشد .
  64. در صورت استفاده از لولا در دریچه ها ، باید لولا از نوعی باشد که نتواند از هم جدا شود .موتورخانه باید دارای پنجره به ابعاد حداقل 8/0 * 6/0 متر باشد و روی آن حفاظی از شبکه توری محکم نصب شده باشد .
  65. نصب کپسول آتش نشانی در موتورخانه آسانسور و در محلی مناسب و قابل دسترسی سریع ضروری می باشد .
  66. در موتورخانه آسانسورهائی که بتون سقف چاهک بالاتر از کف موتورخانه قرار می گیرد ایجاد دریچه اضطراری به ابعاد مفید حداقل 5/0 * 5/0 متر ضروری است .
  67. این دریچه باید دارای قفلی باشد که از داخل موتورخانه با کلید باز شود و از داخل چاهک آسانسور بدون نیاز به کلید بتوان آن را باز کرد .
  68. ایجاد قلاب در سقف موتورخانه در محل عمود بر مرکز سقف بتونی چاهک آسانسور بین دو حفره سیم بکسل « با قطر حداقل 18 mm Ø » به صورتی که بتواند معادل وزن 2000 kg را تحمل کند .
  69. در موتورخانه هائی که راه ورود به آن از طریق دریچه کف موتورخانه آسانسور می باشد باید در زمانی که دریچه باز است پیش بینی های لازم برای جلوگیری از سقوط افراد و یا اشیاء بعمل آید و لذا نصب نرده به ارتفاع حداقل 8/0 متر در اطراف دریچه ضروری است .
  70. موتورخانه باید تهویه مناسب داشته باشد و بتواند موتورگیربکس ، تابلو فرمان و سایر ملزومات و همینطور کلیدهای برق را به نحو احسن در مقابل گرد و غبار و دوده های مضر و رطوبت محافظت نماید .
  71. هوای مانده سایر قسمتها نباید به داخل موتورخانه کشیده شود .
  72. دمای موتورخانه باید بین 5 + تا 40 + درجه سانتیگراد نگه داشته شود .
  73. موتورخانه آسانسور باید مجهز به روشنائی الکتریکی دائم باشد و حداقل بتواند با شدت 200 لوکس نسبت به کف روشنائی مناسب را تأمین نماید .
  74. نصب کلید قطع و وصل روشنائی در محل ورودی و نزدیک نقطه یا نقاط دسترسی و در ارتفاع مناسب باید انجام شود .
  75. جهت تهویه موتورخانه نصب هواکش با ظرفیت حداقل 250 CFM انجام شود .
  76. کلیه سیم ها و کابلهای مربوط به تجهیزات آسانسور که از کف موتورخانه عبور می کند باید در کانالی که در داخل بتون سقف تعبیه می شود و حداقل عمق آن 5 cm و با عرض حداقل 8 cmm باشد قرار گیرند .
  77. جهت عبور سیم کشی و کابلهای مربوط به تجهیزات آسانسور در کف موتورخانه باید شیاری به عمق حداقل 5 cm و عرض حداقل 8 cm در داخل بتون سقف و بر اساس نوع چیدمان موتورگیربکس و گاورنر و تابلو فرمان با نظارت نصاب آسانسور ایجاد گردد . به صورتی که پس از پوشش روی شیارهمسطح کف موتورخانه گردد .
  78. در آسانسورهائی که به صورت دوبله و در یک چاهک مشترک نصب می شوند باید جهت جابجائی و حمل لوازم آسانسور اقدام به  ایجاد دریچه ای در کف موتورخانه « Trap door » به ابعاد مفید حداقل 0.8 * 0.8 متر نمایند.

امروزه کارفرمایان حتی در ایران نیز انتظار دارند تا آسانسور مورد نیازشان بر اساس روند و اصول منطقی و برپایه یک طراحی استاندارد و مطمئن و توسط یک شرکت مهندسی خوب تامین گردد. برای ارائه یک کار خوب، باید اساس کار که همانا پروسه طراحی می باشد بصورت صحیح و علمی انجام گیرد. درغیر اینصورت، پروژه انجام شده نه تنها کمکی به حل مساله حمل و نقل در محل اجرا نمی نماید، بلکه باعث ایجاد مشکلات عمده در ساختمان می گردد. هرچه ساختمان بزرگتر باشد، این مشکلات نیز بزرگتر خواهند بود.

طراحی آسانسور شامل مراحل گوناگونی است که اولین و اساسی ترین آنها مرحله آنالیز ترافیک پروژه می باشد. مرحله بعدی، طراحی مکانیکال و سپس طراحی الکتریکال متناسب و انتخاب قطعات و اجزا است. در  پایان محاسبات و نقشه های اجرائی تهیه و پس از چک شدن مجدد جهت نصب به تیم اجرا تحویل می گردد.
در ادامه سعی خواهیم نمود تا روند منطقی و علمی طراحی آسانسور را به گونه ای شرح دهیم که هم برای خریداران آسانسور و هم برای دست اندرکاران این صنعت قابل استفاده باشد.
  • مرحله 1 – آنالیز ترافیک آسانسور

برای مشخص نمودن تعداد و سرعت و ظرفیت آسانسورهای پیشنهادی در پروژه همچنین جهت اطمینان از اینکه پس از اجرای پروژه ازدحام یا انتظار بیش از حد مسافرین وجود نداشته باشد، باید ترافیک متقاضیان استفاده از آسانسور در ساختمان مورد ارزیابی قرار  گیرد.

مقادیرورودی در این بخش شامل موارد زیر می باشد:

1- کاربری ساختمان (مسکونی ،تجاری ،بیمارستانی ،مدرسه و غیره )
2- تعداد طبقات
3- تعدادطبقات جمعیت دار
4- اگر واحدغیر مسکونی است تعداد اتاقها درهرواحد وتعداد واحدهای هرطبقه ودرغیر اینصورت
مساحت مفید هرطبقه
5- جمعیت هر طبقه
6- طول مسیر حرکت آسانسور
7- ارتفاع طبقات
8- خاص بودن کاربری ساختمان (مهد کودک ،خانه سالمندان ،معلولین و ...)
   
پس از کسب اطلاعات بالا پردازش های زیر می بایست بر روی آنها انجام پذیرد:

1- تعیین جمعیت کل
2- تعیین جمعیت درزمان ترافیک
3- زمان انتظاربرای دریافت سرویس (INTERVAL)
4- زمان یک سفر کامل (ROUND TRIPTIME)


خروجی های زیر پس از پردازش بدست می آیند :

- تعداد آسانسور
- سرعت آسانسور
- ظرفیت آسانسور
- چیدمان آسانسور
- نوع سرویس دهی و کنترل

پس از انجام  آنالیزهای ترافیکی، مرحله دوم طراحی آسانسور در قالب سه بخش انجام می پذیرد و  خروجی های این مرحله بعنوان ورودی برای مرحله 2 مورد استفاده قرار می گیرند.

  • مرحله 2 – طراحی مکانیکال/الکتریکال و انتخاب قطعات

 فاز اول -  بررسی وتعیین ابعاد واندازه های چاه آسانسور
در ابتدا محدودیت های ابعادی که براساس اطلاعات اولیه آن ازطریق بازدید ازمحل پروژه ویا دسترسی به نقشه های ابعادی ومشاوره باکارفرما بدست می آید مطالعه و بر اساس ابعاد نهائی قابل اجرا، محاسبات مورد نیاز صورت می گیرد.
شایان ذکراست که ابعاد واندازه های ارائه شده صرفا برای آسانسورهای معمولی واستاندارد می باشد. درشرایط خاص و برای آسا نسورهای پا نوراما (نصب در نما ) ویا آسانسورهای صنعتی، ابعاد واندازه ها براساس شرایط موجود تعیین می گردند. همواره بایستی محدودیت های استاندارد EN81 برای میزان فضای هرمسافر (مساحتها )رعایت شود.

خروجی های فاز اول این مرحله عبارتند از:

1- تعیین ابعاد چاه و چاهک (عرض و عمق چاه –  ارتفاع چاهک – اورهد -  کل طول مسیر)

2- تعیین ابعاد موتورخانه ومحل آن (طول –عرض - ارتفاع – محل تعبیه دربالا ، وسط یا پایین ساختمان )
3- تعیین ابعاد کابین
4- تعیین نوع درهای کابین و طبقات و سمت بازشوی در
5- نوع وزنه تعادل وابعاد آن (چدنی – سربی  درابعاد مختلف )
6- موقعیت وزنه تعادل (پشت کابین – بغل کابین )

 

 فازدوم –  انجام محاسبات مکانیکی، انتخاب ،بررسی وتعیین مشخصات فنی قطعات

پس از انتخاب ابعاد واندازه ها، فاز دوم طراحی که درواقع مشخص نمودن دقیق پارامترهای فنی
قطعات می باشد آغاز می گردد. ابعاد و اندازه های طراحی شده برای چاهک ،کابین ودرب ها پارامترهای بسیارمهمی هستند که درانتخاب مشخصات فنی قطعات موثر می باشند. عوامل اصلی و مهم درانتخاب قطعات آسانسور  و مشخصات فنی آنها عبارتند از:

1. نوع استاندارد EN81 –A17- ...
2. سرعت آسانسور
3. ظرفیت آسانسور
4. کل طول مسیر حرکت (تراول)آسانسور
5. ابعاد و اندازه ها(چاهک –موتورخانه –کابین –درها )
6. نوع کاربری آسانسور
7. محیط کاربری آسانسور
8. نوع و کیفیت کنترل حرکت آسانسور


پارامترهای اصلی در ملاحظات این بخش عبارتند از:

الف ) ارتفاع مسیر (بالا رفتن کابین ) تعداد ومحل توقف ها
ب) ابعاد چاه آسانسور، کابین وموتورخانه
پ) ولتاژ برق اصلی ، تعداد استارت آسانسوردرساعت وفاکتوربار
ت) سیستم کنترل آسانسور
ث) سیستم درب های آسانسورو ورود وخروج ونوع کنترل
ج) تعداد آسانسورها ومکان آنها درساختمان
چ) شرایط محیط کارکرد

فاز سوم - تهیه نقشه های اجرایی جهت عملیات نصب و راه اندازی

پس ازمراحل طراحی ابعاد وتعیین مشخصات فنی قطعات وتجهیزات ،نقشه های اجرایی جهت آماده سازی چاه وهمچنین نحوه قرارگیری ونصب تجهیزات و نقشه مدارهای کنترل تهیه می گردد.

دراین مرحله از طراحی پارامترهای زیر مشخص می شود.

1- نحوه نصب اسکلت فلزی وآهن کشی جهت ساختمانهای اسکلت فلزی (نقشه های اجرائی این بخش باید توسط مهندس سازه ساختمان تهیه و یا به تائید وی رسیده باشند. )
2- نحوه پلیت گذاری برای ساختمان های بتنی (محل نصب براکت های ریل )
3- نحوه قرارگیری تجهیزات آسانسوربرای عملیات
4- مشخص نمودن محل سوراخ های عبور سیم بکسل روی سکوی موتورخانه
5- نحوه بتن ریزی کف چاهک ومحل قرارگرفتن بافرها
6- نحوه آماده سازی محل  نصب درها
7- محاسبه نیروهای وارده به سازه اصلی چاه
8- مشخص نمودن نقشه اجرایی موتورخانه (قلاب سقف – هواکش موتورخانه وچاهک – درب ورودی – محل تابلوی 3 فاز)
9- تهیه نقشه های کنترل فرمان و نحوه سیم کشی چاهک وموتورخانه
10- ارائه دستورالعمل های کابل کشی وآماده سازی تابلو 3 فازجهت کارفرما
11- انجام بازرسی های فنی نهایی پس از نصب وتحویل سیستم به کارفرما


در پایان، پس از بازرسی و تائید نماینده شرکت بازرسی و تائید استاندارد بودن شیوه نصب و اطمینان از کارکرد درست آسانسور، گواهی استاندارد آسانسور صادر و از این پس آسانسور در مدار سرویس دهی عادی قرار می گیرد.

 

پیوست1:

شرح مختصر قطعات:


قطعات اصلی آسانسورهای الکتریکی( کششی یا بکسلی) عبارتند از :


1. سیستم تعلیق کابین ووزنه تعادل ( طناب فولادی و یا زنجیر بعلاوه فلکه های ثابت و متحرک) .

2. وسیله رانش آسانسور شامل :

1. موتورالکتریکی
2. گیربکس( این قطعه در موتورهای بدون گیربکس وجود ندارد)
3. سیستم ترمز
4. فلکه کششی و یا دنده زنجیر
5. لرزه گیرها – کوپلینگ ها – محورها ویاتاقان ها


3. وسیله حمل مسافر ، یا کابین آسانسور

 مجموعه ای است که مسافرین و یا بارراحمل می کند .

اهم قطعات کابین عبارتند از:

- بدنه کابین
- کفشکهای راهنما که باعث هدایت کابین در مسیرحرکت خود می شود.
- در کابین و سیستم محرک در
-یوک کابین که چهارچوبی فلزی است و کابین ازطریق آن به سیستم تعلیق متصل می شود
- کف کابین که بار را نگهداری می کند وبدنه کابین که به کف متصل است .
- فکهای پاراشوت
-تزئینات داخلی
-هواکش
-روشنائی
-بلندگو
-شستیهای فرمان داخل کابین
-لرزه گیرها

 

4. وزنه تعادل

معمولا تشکیل شده از تعدادی وزنه که برای جبران وزن کابین و قسمتی ازظرفیت نامی به کارمی رود. از جنس های مختلف ( معمولا چدن، سرب یا بتن) و در ابعاد متفاوت موجود می باشد.


5. چاه آسانسور

این فضا محفظه ای است که کابین و سایر متعلقات آسانسور را در داخل خود جای داده و از کف پاین ترین توقف تا سقف آخرین توقف ادامه دارد . دراین فضا کابین و وزنه تعادل حرکت می کنند وشامل ریل های راهنما برای کابین و وزنه تعادل و درهای طبقات می باشد.

6. چاهک

این قسمت از پائین اولین توقف تا کف ساختمان امتداد داشته و وضربه گیر کابین و وزنه تعادل همچنین انتهای ریل های راهنما در داخل آن قرار گرفته است.

 

7. ترمز مکانیکی کابین

یک سیستم کاملا مکانیکی است که درصورت تجاوز سرعت کابین ( و یا وزنه تعادل ) از حد مجاز، وارد عمل شده و موجب توقف کابین می گردد. عملکرد این مکانیزم توسط دستگاهی بنام گاورنر که معمولا درموتورخانه نصب شده آغاز می شود.


8. ضربه گیرها:

گاهی ممکن است کابین یا وزنه تعادل  ازحدود تعیین شده درچاهک عبور نموده و درنتیجه امکان برخورد با کف چاهک پیش آید . این وسیله باعث کاهش ضربه این برخورد احتمالی می شود. ضربه گیرممکن است ازنوع پلی اورتان ، فنری یا هیدرولیکی انتخاب شود . سرعت نامی کابین عامل اصلی در تعیین نوع ضربه گیر می باشد. این قطعه به گونه ای طراحی می شود تا انرژی جنبشی کابین یا وزنه تعادل راجذب کرده (نوع هیدرولیکی) ویا مستهلک نماید (نوع فنری/پلی اورتان).


9. تجهیزات الکتریکی

شامل کابلها و فیوزها و مدارات مورد نیاز جهت انتقال برق سه فاز به موتور و تابلو کنترل بوده همچنین شامل امکانات ایمنی وروشنایی نیز می گردد.


10. سیستم کنترل و تابلو فرمان

شامل تابلو فرمان و کنترل اصلی و مدارات فرعی آن می باشند که بر اساس نوع و کیفیت حرکت به دو دسته کنترل عادی ( برای موتور-گیربکسهای دو سرعته ) و کنترل هوشمند ( برای موتور-گیربکسهای تکدور) تقسیم می گردد.
تابلو فرمان بر اساس نوع و توان موتور و پس از انتخاب موتور تعیین می گیرد.

صفحه1 از5

ارتباط با مدیریت

  Mail is not sent.   Your email has been sent.

  اهواز-کیان آباد خیابان شهید صالحپور(هجده متری سوم)بین وهابی و احداثی جنب بوستان فدک پلاک 14

33383376(061)  

33371960(061)

 09163041254

info @ payaco.org

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree